کیفیت رساست می دیر ساله را

کوگوش کز چکیدن خونم نواکشد

درکوچه های زخم غباری ست ناله را

هنگام شیب غافل از اسرار خودمباش

عریانی توکسوت یکتایی است و بس

تا چند، بار دوش ، نمایی دو شاله را

ناقص نبرد صرفه ز تقلیدکاملان