خط پیش ازآنکه با لب او آشنا شود

وضع گوهر طلسم گداز است ژاله را

آن شب که مه زسیرخطش آب داد چشم

گرداب بحر خجلت خود دید هاله را

حیران سرمه ساخته چشم پیاله را

آزادگان زکلفت اسباب فارغند

نتوان نگاه داشت به زنجیر ناله را