در نظربازی نمی گردد عسس آیینه را

وقت عارف از دم هستی مکدر می شود

چون سیاهی زیر می سازد نفس آیینه را

پاک بینان از خم دام عقوبت ایمنند

از تماشاگاه دل ما را سر پرواز نیست

طوطی حیران ما داند قفس آیینه را

حسن هرجا دست بیداد تجلی واکند