گفتگو سیل بنای سینه صافی می شود

دورگرد دیده می باشد نگاه آیینه را

فرش نادانی ست هرجاآب ورنگ عشرتی ست

ساده لوحی داد عرض دستگاه آیینه را

امتحانی می توان کردن به آه آیینه را

عرض هستی بر دل روشن غبار ماتم است

ازنفسها خانه می گردد سیاه آیینه را