این زمان ارباب جوهر دام تزویرند و بس

امتحانی می توان کردن به آه آیینه را

عرض هستی بر دل روشن غبار ماتم است

ازنفسها خانه می گردد سیاه آیینه را

می توان دانست آب زیرکاه آیینه را

با صفای دل چه لازم اینقدر پرداختن

جلوه بی رنگی ست اینجانیست راه آیینه را