جز به جیب دل سراغ امن نتوان یافتن

می توان دانست آب زیرکاه آیینه را

با صفای دل چه لازم اینقدر پرداختن

جلوه بی رنگی ست اینجانیست راه آیینه را

چون نفس از هرزه گردی کن پناه آیینه را

بیدل اندر جلوه گاه حسن طاقت سوز اوست

جوهر حیرت زبان عذرخواه آیینه را