که برق جلوه خواهد ساخت فانوس خیالی را

زبان حال خط دارد حدیث شکر لعلش

ازین طوطی توان آموختن شیرین مقالی را

ز نیرنگ حجابش غافلم لیک اینقدر دانم

نسیم دامن اوگر وزد گاه خرامیدن

سحر بی پرده گردد غنچه تصویر قالی را

خیالی از دهان او نشانم می دهد اما