سحر بی پرده گردد غنچه تصویر قالی را

ز نیرنگ حجابش غافلم لیک اینقدر دانم

که برق جلوه خواهد ساخت فانوس خیالی را

نسیم دامن اوگر وزد گاه خرامیدن

خیالی از دهان او نشانم می دهد اما

همان حکم عدم باشد اثرهای خیالی را

به هر نظاره حسنش شوخی رنگ دگردارد