همه گر عکس آفاق است در آیینه جا دارد

کمینگاه هوسها کرده وضع بی سوالی را

حباب باد پیمای تو وهمی در قفس دارد

توشمع هستی اندیشیده ای فانوس خالی را

بنازم دستگاه عالم بی انفعالی را

نیابی غیر شک از پرده های چشم ما بیدل

حریر ما به دل دارد هوای برشکالی را