خوشارندی که چون صبح اندرین بازیچه عبرت

به هستی انقطاعی نیست از سر سرگردانی را

نفس باشد رگ خواب پریشان زندگانی را

به هستی دست افشاندن کند دامن فشانی را

شررهای زمینگیرست هرسنگی که می بینی

تن آسانی فسردن سی کند آتش عنانی را