چه غم دارم اگر زد برزمین چون سایه ام گردون

به خاموشی ادا سازد سخنهای زبانی را

نشستی عمرها حسرت کمین لفظ پردازی

زخون گشتن زمانی غازه شوحسن معانی را

کز افتادن شکستی نیست رنگ ناتوانی را

لباس عارضی نبود حجاب جوهر ذاتی

اگر در تیغ باشد آب نگذارد روانی را