خلق بروضع جنون محونظردرختن است

عرصه صبح کند دیده قربانی را

جمع گشتن دل ما را به تسلی نرساند

ازگهرکیست برد شیوه غلتانی را

آنقدر چاک مزن جامه عریانی را

هرکه را چشم درین بزم گشودند چو شمع

دید در نقش کف پا خط پیشانی را