جمع گشتن دل ما را به تسلی نرساند

جلوه ات برد ازین آینه حیرانی را

دم تیغ تو و خورشید به یک چشم زدن

عرصه صبح کند دیده قربانی را

ازگهرکیست برد شیوه غلتانی را

خلق بروضع جنون محونظردرختن است

آنقدر چاک مزن جامه عریانی را