سراغ عافیت کو وضع جوشن پوش ماهی را

حریصان را نباشد محنت از حمالی دنیا

گرانی کم رسد از بار درهم دوش ماهی را

به جای استخوان از پیکر اینجا تیر می روید

غریق وصلم و شوق کنار آواره ام دارد

تپیدن ناکجا وسعت دهد آغوش ماهی را

نصیحت کارگر نبود غریق عشق را بیدل