وداع دام هم درگریه می آرد رهایی را

نوایی نیست غیراز قلقل مینا درین محفل

نفس یک سر رهین شیشه سازان گشت نایی را

که می داند تعلق در چه غربال اوفتاد آبش

به هرمحفل که باشی بی تحاشی چشم ولب مگشا

که تمکین تخته می خواهد دکان بی حیایی را

ندارد زندگی ننگی چو تشهیر خودآرایی