ندارد زندگی ننگی چو تشهیر خودآرایی

وداع دام هم درگریه می آرد رهایی را

به هرمحفل که باشی بی تحاشی چشم ولب مگشا

که تمکین تخته می خواهد دکان بی حیایی را

بپوش از چشم مردم لکه رنگین قبایی را

طمع در عرض حاجت ذلتی دیگر نمی خواهد

گشاد چشم کرد ازکاسه مستغنی گدایی را