طمع در عرض حاجت ذلتی دیگر نمی خواهد

که تمکین تخته می خواهد دکان بی حیایی را

ندارد زندگی ننگی چو تشهیر خودآرایی

بپوش از چشم مردم لکه رنگین قبایی را

گشاد چشم کرد ازکاسه مستغنی گدایی را

به هرجا پرفشان باشد نفر صید جنون دارد

نشان پوچ بسیار است این تیر هوایی را