نشان پوچ بسیار است این تیر هوایی را

طمع در عرض حاجت ذلتی دیگر نمی خواهد

گشاد چشم کرد ازکاسه مستغنی گدایی را

به هرجا پرفشان باشد نفر صید جنون دارد

طریق امن سرکن وضع بیکاری غنیمت دان

که خار از دور می بوسدکف پاک حنایی را

سجودی می برم چون سایه درهر دشت ودربیدل