زگرانجانی ات مبادکه شود ناله منفعل

نرسیدی به فهم خود ره عزم دگرگشا

به جهانی که نیستی مژه بربند و درگشا

به جنون سپند زن پی منقار پرگشا

تپش خلق پیش وپس نه زعشق است نی هوس

شررکاغذ است و بس تو هم اندک نظرگشا