تپش خلق پیش وپس نه زعشق است نی هوس

به جهانی که نیستی مژه بربند و درگشا

زگرانجانی ات مبادکه شود ناله منفعل

به جنون سپند زن پی منقار پرگشا

شررکاغذ است و بس تو هم اندک نظرگشا

ز فسردن مکش تری به فسونهای عافیت

همه گر موج گوهری به رمیدن کمرگشا