ز فسردن مکش تری به فسونهای عافیت

به جنون سپند زن پی منقار پرگشا

تپش خلق پیش وپس نه زعشق است نی هوس

شررکاغذ است و بس تو هم اندک نظرگشا

همه گر موج گوهری به رمیدن کمرگشا

به چه فرصت وفاکندگل تمکین فروشی ات

به تماشای چشمکی زه سنگ وشررگشا