به چه فرصت وفاکندگل تمکین فروشی ات

شررکاغذ است و بس تو هم اندک نظرگشا

ز فسردن مکش تری به فسونهای عافیت

همه گر موج گوهری به رمیدن کمرگشا

به تماشای چشمکی زه سنگ وشررگشا

سحر نشئه فطرتی ته خاک از چه غفلتی

نفسی صرف جوش کن ز خم چرخ سرگشا