ستم می پرورد آغوش گل از خار پروردن

دگر ای هرزه درس وهم طو مار نسب مگشا

بنای سرکشی چون اشک سرتا پا خلل دارد

علاج سیل آفت کن سربند ادب مگشا

زبانی راکزوکار درود آید به سب مگشا

حضور نورت از دقت نگاهی ننگ می دارد

به رنگ چشم خفاش این گره جز پیش شب مگشا