زبانی راکزوکار درود آید به سب مگشا

بنای سرکشی چون اشک سرتا پا خلل دارد

علاج سیل آفت کن سربند ادب مگشا

ستم می پرورد آغوش گل از خار پروردن

حضور نورت از دقت نگاهی ننگ می دارد

به رنگ چشم خفاش این گره جز پیش شب مگشا

سبکروحی نیاید راست با وهم جسد بیدل