در بر محفل ز میانت کمر زر مگشا

همت تمکین نظرت نیست کم ازموج گهر

جیب حیا تا ندری خاک شووپرمگشا

تا نفتد شمع صفت آتش غارت به سرت

آب رخ کس نرود جز به تقاضای هوس

شیشه تهی گیر ز می یا لب ساغر مگشا

گر به خود افتد نگهت ، پشم نداردکلهت