شیشه تهی گیر ز می یا لب ساغر مگشا

تا نفتد شمع صفت آتش غارت به سرت

در بر محفل ز میانت کمر زر مگشا

آب رخ کس نرود جز به تقاضای هوس

گر به خود افتد نگهت ، پشم نداردکلهت

ننگ کلی تا نکشی در همه جا سرمگشا

لب به هم آر از من وما، وعظ و بیان پرمسرا