قسمت ز تشنه گامی گوهرکباب شد

مستی بروون شیشه ندارد شراب ما

ایجاد ظرف کم چقدر ننگ فطرت است

تر شد جبین بحرروضع حباب ما

در بحر نیز دست زنم شست آ ب ما

بر ما ستیزه در حق خود ظلم کردن است

آتش، تاملی که نگرید کباب ما