آتش، تاملی که نگرید کباب ما

قسمت ز تشنه گامی گوهرکباب شد

در بحر نیز دست زنم شست آ ب ما

بر ما ستیزه در حق خود ظلم کردن است

صید افکن از غرور نگاهی نکرد حیف

شد خاک بر زمین سر دور از رکاب ما

صد دشت ماند ذره ما آن سوی خیال