صید افکن از غرور نگاهی نکرد حیف

در بحر نیز دست زنم شست آ ب ما

بر ما ستیزه در حق خود ظلم کردن است

آتش، تاملی که نگرید کباب ما

شد خاک بر زمین سر دور از رکاب ما

صد دشت ماند ذره ما آن سوی خیال

آه از سیاهیی که نکرد آفتاب ما