بشکندآشفتگی رنگی به روی گرد ما

ما سبکر وحان ز قید ششدر تن فارغیم

مهره آزاد دل دارد بساط نرد ما

گر دهد صدبارگردون خاک عالم را به باد

دوش با تیغ تبسم رفتی از بزم و هنوز

شور بیرون می دهد زخم نمک پرورد ما

در سواد حیرت از یاد جمالت بیخودیم