که بود از خودگذشتن اولین گام سمند ما

اگر از خاک ره تاسایه فرقی می توان کردن

جز این مقدار نتوان یافت از پست و بلند ما

ز سیر برق تازان شرر جولان چه می پرسی

توخواهی پردهرنگین سازخواهی چهره گلگون کن

به هرآتش که باشد سوختن دارد سپند ما

از آن چشم عتاب آلود ذوق زندگانی کو