قطره سامانیم اما موج دریای کرم

فرق حیران است در اقبال تا ادبار ما

با همه یاس اعتماد عافیت بر بیخودی ست

ناکجا در خواب .غلتد دیده بیدار ما

دارد آ غوشی که آسان می کند دشوار ما

غربت هستی گوارا بر امید نیستی ست

آه ازآن روزی که آنجا هم نباشد بار ما