دارد آ غوشی که آسان می کند دشوار ما

با همه یاس اعتماد عافیت بر بیخودی ست

ناکجا در خواب .غلتد دیده بیدار ما

قطره سامانیم اما موج دریای کرم

غربت هستی گوارا بر امید نیستی ست

آه ازآن روزی که آنجا هم نباشد بار ما