از طلسم خاک اگرگردی دمد افشانده گیر

بی صدا نقاش هم مشکل کشد زنجیر ما

شرم هستی عالمی را در عرق خوابانده است

یک گره دارد چو شبنم رشته تسخیر ما

کرد پیش از خواب دیدن خواب ما تعبیر ما

پای در دامان ناز از خویش می باید رمید

سایه مژگان صیادی ست بر نخجیر ما