پای در دامان ناز از خویش می باید رمید

یک گره دارد چو شبنم رشته تسخیر ما

از طلسم خاک اگرگردی دمد افشانده گیر

کرد پیش از خواب دیدن خواب ما تعبیر ما

سایه مژگان صیادی ست بر نخجیر ما

خاک بی آبیم اما شرم معمار قضا

تا نمی در جبهه دارد نیست بی تعمیر ما