در خانه ای که نیست همین بس پلاس ما

دل داشت دستگاه دو عالم ولی چه سود

با ما نساخت آینه خودشناس ما

خاکی و سایه ای همه جا فرش کرده ایم

آیینه سراب خیالیم چاره نیست

چسزی نموده اند به چشم قیاس ما

یاران غنیمتیم به هم زین دو دم وقاق