چسزی نموده اند به چشم قیاس ما

خاکی و سایه ای همه جا فرش کرده ایم

در خانه ای که نیست همین بس پلاس ما

آیینه سراب خیالیم چاره نیست

یاران غنیمتیم به هم زین دو دم وقاق

ما شخص فرصتیم بدارند پاس ما

پهلو زدن ز پنبه برآتش قیامت است