زبن سلیمانی که دارد دستگاه اعتبار

صرف رنگی داشت بیرون صدف نقاش ما

جمع دار از امتحان جیب عریانی دلت

دست ما خالی ترست ازکیسه قلا ش ما

بر هوا یکسرنفس می گسترد فراش ما

گرد عبرت در مزار یاس می باشدکفن

چشم پوشیدن مگر از ما برد نباش ما