بر هوا یکسرنفس می گسترد فراش ما

جمع دار از امتحان جیب عریانی دلت

دست ما خالی ترست ازکیسه قلا ش ما

زبن سلیمانی که دارد دستگاه اعتبار

گرد عبرت در مزار یاس می باشدکفن

چشم پوشیدن مگر از ما برد نباش ما

محو دیداریم اما از ادب غافل نه ایم