شرم نو رست آنچه دارد دیده خفاش ما

گرد عبرت در مزار یاس می باشدکفن

چشم پوشیدن مگر از ما برد نباش ما

محو دیداریم اما از ادب غافل نه ایم

زندگی موضوع اضدادست صلح اینجاکجاست

با نفس باقیست تا قطع نفس پرخاش ما

ازجبین تا نقش پا بستیم آیین عرق