تا قیامت جوهر وآیینه می جوشد به هم

در تمنای نثار لعل خندان شما

یارب ا ین خال است یاجوش لطافتهای حسن

می نماید دانه ای سیب زنخدان شما

از غبارم پاک نتوان کرد دامان شما

پیکر من ازگداز یاس شد آب و هنوز

موج می بالد زبان شکر احسان شما