از طراوتگاه عشرت نوبهار باغ ناز

مفت جام مایه می گردد به دوران شما

از صدف ریزدگهر وزپسته مغزآید برون

چون شودگرم تکلم لعل خندان شما

باد چشم ما سفال جوش ریحان شما

بیش ازین نتوان به ابروی تغافل ساختن

شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما