شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما

از طراوتگاه عشرت نوبهار باغ ناز

باد چشم ما سفال جوش ریحان شما

بیش ازین نتوان به ابروی تغافل ساختن

ما سیه بختان به نومیدی مهیا کرده ایم

یک چراغان !داغ دل دور از شبستان شما

بستر وبالین من عمریست قطع راحت است