ما سیه بختان به نومیدی مهیا کرده ایم

باد چشم ما سفال جوش ریحان شما

بیش ازین نتوان به ابروی تغافل ساختن

شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما

یک چراغان !داغ دل دور از شبستان شما

بستر وبالین من عمریست قطع راحت است

بر دم شمشیر زد خوابم ز مژگان شما