بستر وبالین من عمریست قطع راحت است

شیشه دل خاک شد در طاق نسیان شما

ما سیه بختان به نومیدی مهیا کرده ایم

یک چراغان !داغ دل دور از شبستان شما

بر دم شمشیر زد خوابم ز مژگان شما

نارسا افتاده ایم ای برق تازان همتی

تا غبار ما زند دستی به دامان شما