ز نشاط محفل زندگی به چه نازد امشب منفعل

زوداع ما چه خبر دهد به دل شکسته سروش ما

تب شوق سجده نیستی چه فسون دمیده برانجمن

که چوشمع تاقدم ازجبین همه سر نشسته به دوش ما

قدحی مگربه عرق زند ز خمار خجلت دوش ما

دگر از تعین خودسری چه کشیم زحمت سوختن

که فتاد برکف پاکنون نگه چراغ خموش ما