صد رنگ خون به جیب تامل نهفته ایم

آیینه چراغ به دست است شام ما

کس با دل گرفته چه صید آرزوکند

این غنچه وا شودکه گل افتد به دام ما

ضبط نفس چنو زخم دل ست التیام ما

همواری طبیعت پرکار روشن است

مستی نخوانده است کس از خط جام ما