همواری طبیعت پرکار روشن است

این غنچه وا شودکه گل افتد به دام ما

صد رنگ خون به جیب تامل نهفته ایم

ضبط نفس چنو زخم دل ست التیام ما

مستی نخوانده است کس از خط جام ما

در مکتب تسلسل عقلت نمی رسد

صد داستان به یک سخن ناتمام ما