در عالم نوازش مطلق، کجاست رد

برطورریخت برق فضولی کلیم ما

یکتایی آفرید لب خودستای عشق

در نقطه دهن الفی داشت میم ما

بخشیده است بر همه خود راکریم ما

جز پیش خویش راه شکایت کجا برد

با غیر صحبتی که ندارد ندیم ما