بیدل زبس که مغتنم باغ فرصتیم

زخم دل به تیغ تغافل دو نیم ما

شد عمرهاکه از نظر اعتبار خلق

غلتان گذشت گوهر اشک یتیم ما

گل سینه می درد به وداع نسیم ما